Turecka linia metra M11 o wartości 1 miliarda euro jest jedną z najdłuższych linii metra na świecie o łącznej długości 69 km. Maksymalna prędkość pociągu wynosi 120 km/h i oczekuje się, że będzie przewozić ponad 90 milionów pasażerów rocznie. Kluczowym elementem projektu jest 31,5-kilometrowy tunel metra Halkali, biegnący od stacji kolejowej Halkali do lotniska w Stambule.
Do wzmocnienia 45km betonowej płyty podtorowej linii metra M11 użyto 167 ton włókien BarChip48.
Aby zwiększyć trwałość i wytrzymałość konstrukcji, zespół projektowy zaprojektował płytę podtorową z betonu zbrojonego włóknami syntetycznymi. Dwa oddzielne akredytowane laboratoria w Stambule przetestowały różne rodzaje włókien w testach belek betonowych zgodnie z normą EN 14651, przy dozowaniu 5,5 kg/m3. Włókno BarChip 48 okazało się bezkonkurencyjne. Zespół projektowy wyróżnił 4 główne powody, dla których wybrano rozwiązanie oparte na zbrojeniu włóknem syntetycznym BarChip. Podczas realizacji inwestycji do zbrojenia 45km betonowej płyty podtorowej użyto 167 ton włókien BarChip48, co przyniosło znaczną redukcję śladu węglowego w porównaniu z tradycyjnym zbrojeniem stalowym. Inne przykłady redukcji emisji dwutlenku węgla, które osiągnięto dzięki zastosowaniu włókna syntetycznego BarChip to analogiczne projekty betonowe płyty podtorowe jak np. Parramatta Light Rail w Australii, gdzie 101 ton polimerowych włókien zbrojeniowych BarChip zastąpiło ponad 2426 ton prętów stalowych, co pozwoliło ograniczyć emisję ponad 4800 ton dwutlenku węgla.
Metro Halkali w Turcji dołączyło do rosnącej listy tuneli kolejowych wykorzystujących
płytę podtorową zbrojoną włóknem BarChip48 jak Sydney Metro (Australia), New York
Metro (USA), Forrestfield-Airport Link (Australia), Cross River Rail (Australia) i Bukit
Berapit (Malezja).